Walka

Walczymy dalej. Dotarlismy juz do Peru i powoli zmierzamy w strone Limy. I niech nikt sobie nie wyobraza, ze mamy tutaj wakacje:D Kazdy dzien bez walki jest dniem straconym wiec walczymy z niewielkimi wyjatkami codziennie. Czasem sie nawet zastanawiam za jakie grzechy sie tak mecze:D (szczegolnie gdy po raz kolejny trzeba wstac bladym switem). Jak nie aktywne wulkany, to 8 godzinne podroze na masakrycznym kacu po nieprzespanej nocy na dachach rozklekotanych ekwadorianskich pociagow. Wspinamy sie po kilkunastometrowych lodowych scianach i przebijamy sie przez podobno strasznie niebezpieczne peruwianskie nadmorskie pustynie. To zreszta robi sie juz troszke nudne, wszedzie gdzie ponoc ma byc niebezpiecznie czujemy sie super bezpieczni. Przewodnik Lonely Planet schodzi na psy. W pewnym momencie w ramach buntu przeciw masowemu pseudo beckpackerstwo postanowilismy go spalic. Zostal troche przypalony ale bardzo mozliwe ze na zakonczenie imprezy pojdzie caly z dymem:D.
Walczymy z hotelami spiac w miejscach, gdzie nawet peruwianczycy boja sie nocowac (nawiasem mowiac w Hostalu Lima w Trujillo, zwanym miejscowym Alcatraz balismy sie wziac prysznic wiec przyszlo nam walczyc z pieciodniowym brudem, ktorego pozbylem sie po najdluzszym zimnym prysznicu w zyciu...)
Walczymi z tepymi i wygodnickimi plecakowcami z USA, Australi, Anglii i innych "wysoko rozwinietych krajow", ktorzy masowo zalewaja Ameryke Poludniowa i prawie w niczym nie roznia sie od typowego turysty z Egiptu. Przez takich jak oni slowo Backpacker totalnie sie zdewaluowalo. Spogladamy na nich z wyzszoscia i czujemy sie dumni pochodzac z kraju reprezentujacego najlepsze tradycje podroznicze! Dzisiaj przykladowo spotkalismy dwie polskie babcie podrozojace samemu, ktore dotarlu do miejsc, o ktorych przewodnik LP nawet nie slyszal. Naturalnie uderzamy tam w najblizszym czasie:D
I na koniec walczymy z samymi soba, zebysmy nie zostali absolutnymi hedonistami na latynowskiej ziemii:D.
A wiec walczymy i albo zwyciezymy albo wszyscy zginiemy!:D